Taking too long? Close loading screen.
21 Μαρτίου, 2019
Ο διαχρονικός νικητής της ευρωκάλπης
Ενόψει των ευρωπαϊκών εκλογών, δεν είναι δύσκολο κανείς να μαντέψει τον πιο επίμονο νικητή σε όλη την Ευρώπη.
21 Μαρτίου, 2019

Επιμέλεια: Ελβίρα Κρίθαρη

«Ποιος γ@μ@ει τις ευρωεκλογές;» Σε ελεύθερη απόδοση, το σποτ των Σουηδών Κομμουνιστών που έγινε «viral», καλεί τους ψηφοφόρους να κάνουν σεξ και να μην πάνε στα εκλογικά τους κέντρα.

Βλέποντας το διάγραμμα με τη συμμετοχή από το 1979, όταν έγιναν οι πρώτες ευρωεκλογές, μέχρι και το 2014, διαπιστώνει κανείς ότι το ΚΚ Σουηδίας παραβιάζει ανοιχτές θύρες. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση για την ανανέωση του Ευρωκοινοβουλίου μειώνεται διαρκώς η συμμετοχή.

Η διακύμανση της συμμετοχής στις ευρωεκλογές στις χώρες της Ε.Ε., από τις πρώτες ευρωεκλογές μέχρι και το 2014. Πηγή.

 

«Η αύξηση της αποχής έχει να κάνει και με την ένταξη νέων χωρών στις οποίες η ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική», σημειώνει στο SOLOMON MAG o Πολυδεύκης Παπαδόπουλος, δημοσιογράφος και κοινωνιολόγος ευρωπαϊκών θεμάτων. Μας θυμίζει ότι το 1979, η προσέλευση στις κάλπες ήταν υποχρεωτική σε τρεις από τις χώρες της τότε ΕΟΚ (Ιταλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο), οι οποίες αντιπροσώπευαν το 26% του ευρωπαϊκού εκλογικού σώματος.

Η ποσόστωση αυτή μειώθηκε κατά 5 μονάδες έπειτα από την άρση της υποχρεωτικής ψήφου στην Ιταλία στη δεκαετία του ’90, γεγονός που, σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, ενδέχεται να συνέβαλε σημαντικά στην μείωση του γενικού ποσοστού συμμετοχής.
Σήμερα, η ψήφος είναι υποχρεωτική σε 5 μόλις χώρες (από τις 28), μία εκ των οποίων και η Ελλάδα, όπου η συμμετοχή, σαφώς μειωμένη στις μέρες μας, συγκριτικά με τη δεκαετία του ‘80, παραδοσιακά ξεπερνάει το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

H συμμετοχή των Ελλήνων στις ευρωεκλογές (μπλε χρώμα) διαχρονικά σε σύγκριση με τον μέσο όρο συμμετοχής στο σύνολο των χωρών της Ε.Ε. (σκούρο μπλε χρώμα). Πηγή.

 

Η Ανατολική Ευρώπη απέχει

Στα, εκ πρώτης όψεως, παράδοξα των ευρωεκλογών, ο κ. Παπαδόπουλος καταγράφει τα μεγάλα ποσοστά αποχής στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που επιθυμούσαν διακαώς και πέτυχαν να μπουν στην Ε.Ε., κατά τις διαδοχικές της διευρύνσεις (2004, 2007 και 2013).
Κι όμως, δεν είναι τόσο περίεργο, εξηγεί ο ίδιος, αν σκεφτούμε ότι στις χώρες αυτές «η ψήφος δεν θεωρείται καθαγιασμένη», διότι εξακολουθεί να είναι ζωντανή η μνήμη των «σικέ εκλογών» του κομμουνιστικού παρελθόντος ενώ, επίσης, «είναι μεγάλη η ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό, κάτι που αποτρέπει την ισχυρή ταύτιση με συγκεκριμένα κόμματα».

Οι Βρυξέλλες είναι «μακριά»

Επιστρέφοντας στη γενική εικόνα της Ε.Ε., σύμφωνα με τον Στέφανο Λουκόπουλο, πολιτικό επιστήμονα και συνιδρυτή του Vouliwatch, αρκετός κόσμος έχει απογοητευτεί από την Ε.Ε. και συγκεκριμένα από το οικονομικό μοντέλο που ακολουθεί τις τελευταίες δύο περίπου δεκαετίες, με αποκορύφωμα τον χειρισμό κατά την πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση.

Ένα οικονομικό μοντέλο το οποίο, όπως σημειώνει ο ίδιος, «οδήγησε μεγάλο ποσοστό των Ευρωπαίων στην οικονομική ανασφάλεια, αύξησε, αντί να μειώσει, τις οικονομικές αποστάσεις ανάμεσα σε βορρά και νότο και δημιούργησε σημαντικές κοινωνικές ανισότητες. Με απλά λόγια, η στροφή από ένα κεϋνσιανό οικονομικό μοντέλο σε αυτό του “laissez-faire”, έχει επηρεάσει αρνητικά, όχι μόνο τις οικονομίες των κρατών μελών, αλλά και την αίσθηση ασφάλειας και κοινωνικής δικαιοσύνης που κάποτε παρείχε η Ε.Ε.».

Όπως εξηγεί ο Πολυδεύκης Παπαδόπουλος, «η εικόνα της Ε.Ε. με τα λόμπι συμφερόντων, από τα οποία μόλις το 15% έχει σχέση με οικολογικά ζητήματα ή ανθρώπινα και άλλου είδους δικαιώματα, τις “περιστρεφόμενες πόρτες” (σ.σ.: το γεγονός ότι στελέχη μεγάλων εταιρειών καταλαμβάνουν σημαντικά αξιώματα και τούμπαλιν) και την γραφειοκρατική λειτουργία, είναι απωθητική για τους πολίτες».

Τι γνωρίζετε για το Ευρωκοινοβούλιο;

Η πρωτοβουλία «Vouliwatch» δημιούργησε το YouVoteΕU, ένα πρόγραμμα συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με στόχο να ενθαρρύνει τους πολίτες να ψηφίσουν στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Το πρόγραμμα, σημειώνει ο κ. Λουκόπουλος, «λειτουργεί και ως σύμβουλος ψήφου: μέσα από ένα κουίζ ο πολίτης μπορεί να δει με ποιους υποψήφιους ταιριάζει περισσότερο». Κάνοντάς το κουίζ, διαπιστώνει κανείς ότι τα ζητήματα που αποτελούν πεδίο αντιπαράθεσης στις Βρυξέλλες απέχουν πολύ από την προεκλογική σύγκρουση στην Ελλάδα, η οποία επικεντρώνεται στην εσωτερική ατζέντα. Ομοίως, σε όλες σχεδόν τις χώρες οι ψηφοφόροι κινούνται με κριτήριο, συνήθως, τα εθνικά τους πολιτικά θέματα.

Σε αυτό ίσως συμβάλει και η άγνοια για το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. «Το επίπεδο ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με τις αρμοδιότητες και το ρόλο του ΕΚ δεν μπορούμε να το εξάγουμε με ακρίβεια μέσα από το συγκεκριμένο πρόγραμμα, αλλά εμπειρικά και μόνο μπορώ να πω ότι, δυστυχώς, είναι αρκετά χαμηλό», σχολιάζει σχετικά ο κ. Λουκόπουλος.

Να ψηφίσει κανείς ή να μη ψηφίσει;

Αυτό που ίσως δεν ξέρει ο, κατά τη δημοσιογραφική αργκό, μέσος ψηφοφόρος, είναι ότι σταδιακά οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αυξάνονται. Όπως αναφέρει ο κ. Παπαδόπουλος, μπορεί το ΕΚ να μην έχει λόγο στις σημαντικές αποφάσεις (δημοσιονομική πολιτική, ασφάλεια και άμυνα κ.α.) αλλά «συναποφασίζει για το 85% περίπου της καθημερινότητάς μας».

Επίσης, εγκρίνει και τροποποιεί νομοθετικές προτάσεις και αποφασίζει για τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζήτημα το οποίο έχει μεγάλη σημασία για τη γεφύρωση του διττού χάσματος: της αύξησης των ανισοτήτων εντός της Ευρώπης συνολικά και την διογκούμενη ανισότητα Βορρά – Νότου.

Τι μπορεί, όμως, να γίνει ώστε να παραβλέψουμε, ως πολίτες, το δαιδαλώδες και αρκετά αδιαφανές θεσμικό και λειτουργικό πλαίσιο της Ε.Ε. και να αγνοήσουμε τις «σειρήνες» της αποχής;

«Το θέμα είναι οι εκάστοτε ηγεσίες των κρατών – μελών να σταματήσουν να καρπώνονται τα επιτεύγματα και τα θετικά έργα της Ε.Ε. και να συμβάλλουν περισσότερο στην ενημέρωση των πολιτών σχετικά με το πόσο σημαντική είναι η Ένωση στην καθημερινότητά τους», απαντάει ο κ. Λουκόπουλος. Από την άλλη, προσθέτει, «η Ε.Ε., που σήμερα μοιάζει απόμακρη και περίπλοκη, θα πρέπει να κάνει σημαντικά βήματα προς τον περαιτέρω εκδημοκρατισμό των θεσμικών της οργάνων, την ενίσχυση της διαφάνειας, αλλά και την υιοθέτηση οικονομικών πολιτικών οι οποίες δεν θα τρομοκρατούν, αλλά θα παρέχουν ασφάλεια στον Ευρωπαίο πολίτη».

Βέβαια, η εκτίμηση όλων παραμένει ίδια: ένας στους δύο Ευρωπαίους μάλλον θα προτιμήσει ξανά «κάτι καλύτερο» αντί της ευρω – κάλπης, κατά τη νουθεσία των Σουηδών κομμουνιστών.

Ως μόνο «καμπανάκι» και κίνητρο για το αντίθετο, τη συμμετοχή δηλαδή στην εκλογική διαδικασία, θα μπορούσε να «λειτουργήσει» η διαφαινόμενη άνοδος της ξενοφοβικής ακροδεξιάς. Ακόμα μία πρόκληση για την κλυδωνιζόμενη Ε.Ε., αλλά κυρίως τους πολίτες που διαθέτουν ιστορική μνήμη.

Related ›

Η «αποσυμφόρηση των νησιών» στον πρώτο χρόνο ΝΔ

Περιορισμένες εθελούσιες επιστροφές, pushbacks, και εξώθηση προσφύγων στους διακινητές, την στιγμή που αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που έχουν γίνει δεκτοί σε άλλες χώρες παραμένουν στην Ελλάδα με την ευθύνη του κράτους.

Τί θα ψηφίσει η ομογένεια;

Μία δεξαμενή εκατομμυρίων δυνητικών ψηφοφόρων προστίθεται στο εκλογικό σώμα με διακομματική συναίνεση. Προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα;

Συμφωνία της Μάλτας: Σχεδιασμοί για το προσφυγικό χωρίς την Ελλάδα

Η ιταλική κυβέρνηση πρότεινε ένα σχέδιο επιμερισμού της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών που αφορούν την κεντρική μεσογειακή διαδρομή, που φαίνεται -εκτός των άλλων- να είναι και ένα πολιτικό δώρο των Ευρωπαίων για τη φιλοευρωπαϊκή στροφή της χώρας.

Ένα χρονικό-τσέπης για την ψήφο των Ελλήνων τα τελευταία 41 χρόνια και τις πολιτικές συγκυρίες που την επηρέασαν

Τα ιστορικά δεδομένα αφηγούνται τη διαδρομή της ελληνικής ψήφου μεταπολιτευτικά, από τις πρώτες βουλευτικές εκλογές το 1974, μετά τη Δικτατορία των Συνταγματαρχών, ως τις τελευταίες εθνικές κάλπες το 2015.

Επάγγελμα Πολιτικός ή γιατί η πολιτική δεν είναι για όλους

Η πολιτική στην Ελλάδα είναι διαχρονικά επάγγελμα για λίγους. Τα τζάκια, τα πολιτικά δίκτυα, ο κομματικός σωλήνας και τα επαγγέλματα με κοινωνική αναγνώριση φαίνεται πως είναι απαραίτητα εχέγγυα μιας πολιτικής καριέρας. Ειδικά αν κανείς είναι και άντρας.

<a href="https://solomonmag.com/author/tassos-giannopoulos/?lang=el" target="_self">Tassos Giannopoulos</a>

Tassos Giannopoulos

Author

What do you think about this piece? This is an open discussion and we’d love to read your thoughts.

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

8 + 11 =

More to read

Related
Η «αποσυμφόρηση των νησιών» στον πρώτο χρόνο ΝΔ

Η «αποσυμφόρηση των νησιών» στον πρώτο χρόνο ΝΔ

Περιορισμένες εθελούσιες επιστροφές, pushbacks, και εξώθηση προσφύγων στους διακινητές, την στιγμή που αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που έχουν γίνει δεκτοί σε άλλες χώρες παραμένουν στην Ελλάδα με την ευθύνη του κράτους.

Όνομα: Άγνωστος, Αιτία θανάτου: Πνιγμός

Όνομα: Άγνωστος, Αιτία θανάτου: Πνιγμός

«Δεν μπορώ, δυσκολεύτηκα να το διαχειριστώ». Η Αφροδίτη Ανδρικού εργάζεται στο Ληξιαρχείο της Μυτιλήνης από το 1983. Τα τελευταία χρόνια καταχωρεί, κυρίως, άγνωστα πτώματα προσφύγων.

Αφηγήσεις προσφύγων και μεταναστών στην εποχή της πανδημίας

Αφηγήσεις προσφύγων και μεταναστών στην εποχή της πανδημίας

Οι ψηφιακές αφηγήσεις δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του έργου “Narrating COVID-19: Testimonies from Refugees and Migrants in a Time of Pandemic”, το οποίο υλοποιήθηκε από το ΠΜΣ «Παγκόσμια Υγεία – Ιατρική των Καταστροφών» της Ιατρική Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), με σκοπό την ανάδειξη του ανθρωπιστικού ρόλου των νέων τεχνολογιών ως εργαλείου αυτοέκφρασης για την αποτύπωση των ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων του COVID-19 σε ευπαθείς πληθυσμούς.

Τα μελανά σημεία της λίστας Πέτσα

Τα μελανά σημεία της λίστας Πέτσα

Η Athens Voice πιο πολλά χρήματα από τη Lifo. H Εφημερίδα των Συντακτών όσα ένα τοπικό μέσο. 239 ιστότοποι που έλαβαν χρήματα εκτός Μητρώου Online ΜΜΕ. Τα χάσματα που αποκαλύπτει η δημοσιοποίηση της λίστας με τα ποσά στα Μέσα για το «Μένουμε Σπίτι».

«Αγκάθι» η ρατσιστική βία στην Ελλάδα

«Αγκάθι» η ρατσιστική βία στην Ελλάδα

Επιθέσεις εις βάρος προσφύγων, επιθέσεις εις βάρος ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, επιθέσεις με θύτες αστυνομικούς. Τα ευρήματα της ετήσιας έκθεσης του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας για το 2019 προκαλούν και φέτος ανησυχία.

You'll love your inbox!

Join our mailing list to receive the latest news and updates, follow the discussion and stay in touch with our team.

Almost done! Check your inbox to confirm your subscription.

Pin It on Pinterest

Share This

By browsing on our website you accept our cookies policy. More info

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close