Taking too long? Close loading screen.
10 Οκτωβρίου, 2018
LGBT στον Αμερικανικό πολιτισμό
Λίγα είναι γνωστά για την εξέλιξη της ομοφυλοφιλίας των πρώτων λαών της Αμερικής επειδή ιστορικά, έχει υποστεί μια επίπονη και ομοφοβική κριτική.
10 Οκτωβρίου, 2018

Όταν οι Ευρωπαίοι έφθασαν στην Αμερική στα τέλη του 15ου αιώνα και ξεκίνησαν να έρχονται σε επαφή με τους γηγενής, τρομοκρατήθηκαν από τις διάφορες τελετές και πρακτικές των αυτοχθόνων με αποτέλεσμα να τις απαγορεύουν και να τιμωρούν όποιον τις τελούσε.
Μέσω των πολυάριθμων κεραμικών και χειροτεχνιών που βρέθηκαν κατά την τεκμηρίωση των ευρωπαϊκών αποικιών, συνειδητοποιούμε πως πριν την άφιξη της λευκής φυλής, οι ιθαγενείς Αμερικάνοι έτρεφαν μεγάλο σεβασμό κ αποδέχονταν τους ανθρώπους με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, τόσο άντρες όσο και γυναίκες, θεωρώντας τους ως ξεχωριστά, μαγικά πλάσματα, προικισμένα με υπερφυσικές δυνάμεις η παρουσία των οποίων θεωρείτο καλή τύχη.

Στους αυτόχθονες λαούς της Βόρειας Αμερικής, υπάρχουν μέλη κοινοτήτων με δύο πνεύματα, δηλαδή ενυπάρχουν σε αυτούς και τα δυο φύλα. Αυτοί οι λαοί θεωρούνταν ξεχωριστοί γιατί είχαν την ικανότητα να αμφισβητήσουν τη φύση. Οι αυστηρές διακρίσεις του φύλου δεν ήταν σημαντικές και έτσι το κάθε άτομο μπορούσε να ακολουθεί τα σεξουαλικά του αισθήματα. Μάλιστα λέγεται πως, και άλλοι αυτόχθονες πολιτισμοί είχαν μέχρι και πέντε φύλα: γυναικείο, αντρικό, γυναικείο με δύο πνεύματα, αντρικό με δύο πνεύματα και κάποιοι ήταν διεμφυλικοί. Υπάρχουν αναφορές για έναν τρανσέξουαλ πολεμιστή Sioux που αρεσκόταν να φοράει γυναικεία ρούχα ακόμα και όταν ήταν παντρεμένος με γυναίκα, κάτι που δεν μείωνε την ικανότητα του στις μάχες ενάντια στους αποίκους.

Οι Μάγια οργάνωναν πάρτυ που περιελάμβαναν ομοφυλοφιλικές πράξεις και μάλιστα έτειναν να θεωρούν την ομοφυλοφιλία, σαν μια προτιμότερη μορφή συνεύρεσης για το προγαμιαίο σεξ, με αποτέλεσμα οι ευγενείς να χρησιμοποιούν σεξουαλικούς δούλους για τα παιδιά τους. Μέσα στη κοινωνία των Αζτέκων και σύμφωνα με διάφορες δημόσιες τελετουργίες που έχουν αναλυθεί, υπήρχε κατανόηση για την ομοφυλοφιλία. Είναι γνωστό ότι λάτρευαν τον θεό Xochiquetzal, ο οποίος κάτω από την ανδρική όψη ονομαζόταν Xochililli. Πιστεύεται πως ο Xochipilli ήταν ο υποστηρικτής της ανδρικής ομοφυλοφιλίας, προϊδεάζοντας για το γεγονός ύπαρξης ομοφυλοφιλικών τελετών, συμπεριλαμβανομένης της ιεροσύνης και της λειτουργίας.

Οι άνθρωποι που ορίζουν τον εαυτό τους ως ετερόφυλους ή ως έχοντες ένα φύλο, θα μπορούσαν να ταιριάξουν με κάποιον που έχει δυο ‘πνεύματα χωρίς αυτό να θεωρείται ομοφυλοφιλική συμπεριφορά, δεδομένου ότι αυτό το άτομο προσελκύεται από άντρες ή γυναίκες.

Σήμερα, στην Οαχάκα του Μεξικού, μπορείτε να βρείτε την κοινότητα του Muxe, που θεωρείται μέρος του τρίτου φίλου. Αυτή η κοινότητα αποτελείται από άνδρες που φορούν παραδοσιακά φορέματα της περιοχής και χτενίζονται ανάλογα (όπως η περίπτωση της Φρίντα Κάλο). Παραδοσιακά τα μέλη της κοινότητας, είχαν την ευθύνη να μυήσουν τους νέους στην σεξουαλική ζωή και ταυτόχρονα να διατηρήσουν άθικτη την παρθενιά των νέων γυναικών της κοινότητας μέχρι τον γάμο. Σήμερα η απόκτηση ενός παιδιού της φυλής Muxeμέσα στην οικογένεια θεωρείται ευτυχία, τιμή και είναι λόγος εορτασμού αφού εκπληρώνουν το καθήκον να βοηθήσουν τα γηραιότερα μέλη της οικογένειας σε δύσκολες στιγμές. Για τις μητέρες θεωρούνταν ο «καλύτερος γιος» καθώς αντιπροσώπευε την οικονομική και ηθική υποστήριξη. Στις περιπτώσεις που δεν υπάρχουν κορίτσια στην οικογένεια και τα αγόρια δεν δείχνουν την απαιτούμενη ‘φυσική αρσενική επιθετικότητα’, οι μητέρες μεγαλώνουν το παιδί ευνοώντας μια ‘θηλυκή συμπεριφορά’.

Σύμφωνα με ανθρωπολογικές μελέτες, στη Νότια Αμερική και συγκεκριμένα στο Εκουαδόρ, υπήρχαν ανδρικές και γυναικείες θεότητες. Μέσα στις πεποιθήσεις τους ήταν να θεωρούν πως για να γίνει κάποιος σαμάνος, ήταν απαραίτητο να είναι ομοφυλόφιλος ή αμφιφυλόφιλος. Να αντιπροσωπεύει το θηλυκό και το αρσενικό σε ένα ενιαίο ον. Στη κεντρική και νότια αυτοκρατορία των Ίνκας, η ομοφυλοφιλία δεν επιτρεπόταν, κάτι που δεν συνέβαινε στο βόρειο τμήμα. Συνήθως συνδεόταν με θρησκευτικό χαρακτήρα. Σε αντίθεση με την αρσενική ομοφυλοφιλία που ήταν ελάχιστα αποδεκτή, oι Ίνκας έδειχναν ιδιαίτερη ευαισθησία για την γυναικεία, την οποία και αποδέχονταν μέσα στην κοινωνία.

Στη Βενεζουέλα, η ένταξη των τρανσέξουαλ ανδρών ήταν συνηθισμένη μεταξύ της εθνοτικής ομάδας των Warao, γνωστοί και ως ‘tida winas’. Οι Warao, είναι άντρες που ντύνονται σαν γυναίκες και βοηθούν τις συζύγους στο σπίτι. Μοιράζονται το κρεβάτι τους με άλλους άνδρες χωρίς να αισθάνονται ανταγωνισμό από τις γυναίκες τους. Σήμερα όμως υπόκεινται σε διακρίσεις και βία χάρη στην ομοφοβία που έχει κυριαρχήσει και διαποτίσει την επικρατούσα αντίληψη, σαν αποτέλεσμα της επαφής τους με τη Δύση και την άφιξη του AIDS στη κοινότητα.

Η εγχώρια κοσμοθεωρία μέσα από την ομοφυλοφιλία (στην πλειοψηφία της), πριν από την κατάκτηση, αποδεχόταν αυτό το είδος της σχέση ως φυσική. Μόνο μετά την άφιξη των κατακτητών οι οποίοι και απαγόρευσαν αυτού του είδους πρακτικών, θεωρήθηκαν ως αμαρτία. Είναι ειρωνικό ότι αυτές οι ομάδες ‘αγρίων’ μπορούσαν να ζουν αρμονικά για δεκαετίες με εμπόδια που τον 21ο αιώνα δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε.

Related ›

Αφηγήσεις προσφύγων και μεταναστών στην εποχή της πανδημίας

Οι ψηφιακές αφηγήσεις δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του έργου “Narrating COVID-19: Testimonies from Refugees and Migrants in a Time of Pandemic”, το οποίο υλοποιήθηκε από το ΠΜΣ «Παγκόσμια Υγεία – Ιατρική των Καταστροφών» της Ιατρική Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), με σκοπό την ανάδειξη του ανθρωπιστικού ρόλου των νέων τεχνολογιών ως εργαλείου αυτοέκφρασης για την αποτύπωση των ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων του COVID-19 σε ευπαθείς πληθυσμούς.

Τα μελανά σημεία της λίστας Πέτσα

Η Athens Voice πιο πολλά χρήματα από τη Lifo. H Εφημερίδα των Συντακτών όσα ένα τοπικό μέσο. 239 ιστότοποι που έλαβαν χρήματα εκτός Μητρώου Online ΜΜΕ. Τα χάσματα που αποκαλύπτει η δημοσιοποίηση της λίστας με τα ποσά στα Μέσα για το «Μένουμε Σπίτι».

«Αγκάθι» η ρατσιστική βία στην Ελλάδα

Επιθέσεις εις βάρος προσφύγων, επιθέσεις εις βάρος ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, επιθέσεις με θύτες αστυνομικούς. Τα ευρήματα της ετήσιας έκθεσης του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας για το 2019 προκαλούν και φέτος ανησυχία.

<a href="https://solomonmag.com/author/angel-sifontes/?lang=el" target="_self">Angel Sifontes</a>

Angel Sifontes

Author

What do you think about this piece? This is an open discussion and we’d love to read your thoughts.

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nine − 8 =

More to read

Related
Η «αποσυμφόρηση των νησιών» στον πρώτο χρόνο ΝΔ

Η «αποσυμφόρηση των νησιών» στον πρώτο χρόνο ΝΔ

Περιορισμένες εθελούσιες επιστροφές, pushbacks, και εξώθηση προσφύγων στους διακινητές, την στιγμή που αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που έχουν γίνει δεκτοί σε άλλες χώρες παραμένουν στην Ελλάδα με την ευθύνη του κράτους.

Όνομα: Άγνωστος, Αιτία θανάτου: Πνιγμός

Όνομα: Άγνωστος, Αιτία θανάτου: Πνιγμός

«Δεν μπορώ, δυσκολεύτηκα να το διαχειριστώ». Η Αφροδίτη Ανδρικού εργάζεται στο Ληξιαρχείο της Μυτιλήνης από το 1983. Τα τελευταία χρόνια καταχωρεί, κυρίως, άγνωστα πτώματα προσφύγων.

Αφηγήσεις προσφύγων και μεταναστών στην εποχή της πανδημίας

Αφηγήσεις προσφύγων και μεταναστών στην εποχή της πανδημίας

Οι ψηφιακές αφηγήσεις δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του έργου “Narrating COVID-19: Testimonies from Refugees and Migrants in a Time of Pandemic”, το οποίο υλοποιήθηκε από το ΠΜΣ «Παγκόσμια Υγεία – Ιατρική των Καταστροφών» της Ιατρική Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), με σκοπό την ανάδειξη του ανθρωπιστικού ρόλου των νέων τεχνολογιών ως εργαλείου αυτοέκφρασης για την αποτύπωση των ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων του COVID-19 σε ευπαθείς πληθυσμούς.

Τα μελανά σημεία της λίστας Πέτσα

Τα μελανά σημεία της λίστας Πέτσα

Η Athens Voice πιο πολλά χρήματα από τη Lifo. H Εφημερίδα των Συντακτών όσα ένα τοπικό μέσο. 239 ιστότοποι που έλαβαν χρήματα εκτός Μητρώου Online ΜΜΕ. Τα χάσματα που αποκαλύπτει η δημοσιοποίηση της λίστας με τα ποσά στα Μέσα για το «Μένουμε Σπίτι».

«Αγκάθι» η ρατσιστική βία στην Ελλάδα

«Αγκάθι» η ρατσιστική βία στην Ελλάδα

Επιθέσεις εις βάρος προσφύγων, επιθέσεις εις βάρος ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, επιθέσεις με θύτες αστυνομικούς. Τα ευρήματα της ετήσιας έκθεσης του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας για το 2019 προκαλούν και φέτος ανησυχία.

You'll love your inbox!

Join our mailing list to receive the latest news and updates, follow the discussion and stay in touch with our team.

Almost done! Check your inbox to confirm your subscription.

Pin It on Pinterest

Share This

By browsing on our website you accept our cookies policy. More info

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close